Z kolei Singer (1980, s. 9) określa marzenie jako przypisywanie „miejsca i nazwy ulotnej nicości”, odwrócenie uwagi od rzeczywistości i skupienie się na własnych, wewnętrznych reakcjach, co jednak nie wynika jedynie ze spadku koncentracji i rozproszenia myśli, lecz jest metodą twórczego rozwiązywania problemów. Wreszcie określa je jako przejaw „strumienia świadomości”. Zakres zjawisk określanych mianem fantazji jest zatem niezwykle szeroki, obejmuje bowiem zarówno ulotne, niedokładne skojarzenia, jak i szczegółowe wspomnienia z przeszłości, reorganizowanie i przetwarzanie wspomnień w nowe skojarzenia, a także prace licenacjackie dotyczące zdarzeń przyszłych, możliwych bądź nie.

Wciąż nie do końca zbadane i niedoprecyzowane zagadnienie, stanowi niezwykle interesujący temat i pozostawia jeszcze bardzo wiele aspektów wartych zbadania. Z tej przyczyny postanowiłam moją pracę poświęcić właśnie problemowi fantazji. Historycznie biorąc, jak pisze Igor Rozet (1982), pierwsza spójna teoria marzeń na jawie została sformułowana przez starożytnych filozofów przyrody. Z poglądów Lukrecjusza, ucznia Epikura, który widział w fantazjach połączenia przypadkowych obrazów i kombinacji, wywodzą się późniejsze koncepcje, zakładające, że marzenia nie są procesem twórczym a jedynie łączeniem w spójną całość elementów rzeczywistości.

Pod koniec badania nie będziecie opisywać treści marzeń, skupcie się więc na tym, co jako pierwsze przyjdzie wam na myśl. Ważne jedynie, aby treść była związana z tym, co mogłoby się wydarzyć lub wydarzy się w nadchodzącym czasie. Wyobrażenia mogą dotyczyć dowolnych przedmiotów, ludzi, sytuacji, mogą być realne lub zupełnie fantastyczne. Jedynym wymaganiem pozostaje zatem tylko to, aby dotyczyły przyszłości. cs16 cz model fix Egoistka pracowita jasno pisze stylistyczne wiatraczki.